Hani hep deriz ya nerede o eski bayramlar,gerçektende  çok  özledik o  eski  bayramları, gelenek  görenek ve adetlerimizi... Bayram namazı sonrası  küçük  cocuklar  bir  gezerdi  şeker  toplamaya, sonra gençlerimiz  ve daha  sonrada büyüklerimiz,(babalarımız dedelerimiz)  helede  sadece  bizim  köyümüze  has, orta  ekmeğimiz  yokmuydu, civar  köylerden  gelirlerdi  yemek  yemeğe, ilk  gün  aşağı  mahalle  ikinci  gün  yukarı,  yüzlerce  kişiyi  doyururdu  bizim  köyümüz  ne  büyük  bir  köymüşte,  biz  farkında  değilmişiz  köyümüzün... Bizler  bu  adetlerimizi   unutmaya,  uygulamayıda  bıraktıgımızdan  bu  yana,  dosluklarımızıda  unutmaya  başladık,  arkadaşlığımızıda...       Birbirizi  sevmemeye, çekememeye, dedi kodumuzu  etmeye  başladık  aslında, kısaca  hepimizde  birbirimizle  akraba  oldugumuzu  unuttuk... Birde  şöyle  bir  laf  var bizim  topragımızdan  çölmek  olmaz, neden  olmasın  ya  neden, sen  hiç  denedinmi  yada  olması  için  ugraş  verdinmi,  gelin  dostlar, gelin  ILIPINAR'lılar  eski  adetlerimizi  geri  getirelim,  hemde  bu  ramazan  bayramından  itibaren  başlayalım.       Öncelikle  bayram  gezmesinden  baslayarak  bu  işleri  canlandıralım.  Özellikle  gençlerimiz  aman  bana  iş  düser  diye  nereye  kaçacagımızı  bilemiyoruz, gelin  bayramın  ikinci  günü  yaylada  eylence  yapalım,  büyüklerimizle  beraber  mangal  partisi  düzenleyelim  varmısınız.  O  zaman   bu  bayramda  köyümüzde, o  eski  bayramları  aratmayacak  eylence  ve  sohbetlerin  yoğrulduğu, dostluklarımızın  pekiştiği  bir  ortamda  buluşmak  dileği ile...   ersoy KAŞAK